Sluiten zonder waarschuwen, niet alleen in het grensgebied?


Uit de wetsgeschiedenis van artikel 13b van de Opiumwet (Kamerstukken II 2005/2006, 30 515, nr. 3, p. 8, en Kamerstukken II 2006/2007, 30 515, nr. 6, p. 1 en 2) blijkt dat bij een eerste overtreding in beginsel niet direct tot sluiting van de woning moet worden overgegaan, maar moet worden volstaan met een waarschuwing of een soortgelijke maatregel. Van dit uitgangspunt mag in ernstige gevallen worden afgeweken.  


Uit het beleid zal een dergelijke werkwijze moeten blijken. Er zal in individuele besluiten gemotiveerd moeten worden waarom in dat concrete geval niet met een waarschuwing kon worden volstaan (vgl. ECLI:NL:RVS:2014:3941, r.o. 7).
 

De Afdeling hanteert sinds 30 juli 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:2859) de  lijn dat er in het grensgebied een uitzondering op dit uitgangspunt geldt. Overwogen werd in die uitspraak dat de burgemeester van Maastricht, gelet op de bijzondere positie van die gemeente als grensgemeente, in redelijkheid het beleid kon voeren dat hij een woning in beginsel sluit wanneer meer dan een gebruikershoeveelheid softdrugs in een woning wordt aangetroffen. Iets later, op 5 november 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:3941) heeft de Afdeling overwogen dat de gemeente Rotterdam zich niet op die uitzondering kon beroepen.
 

Ook uit recente uitspraken blijkt dat de grensgemeenten een uitzondering waren: alleen daar mocht de burgemeester het beleid voeren dat hij in beginsel een woning of lokaal sluit. In een uitspraak van 14 november 2018 werd overwogen:
 

“Er bestaat, gelet op de bijzondere positie die de gemeente Venlo inneemt bij het uitvoeren van de Opiumwet, geen aanleiding het door de burgemeester gevoerde beleid op dit punt onredelijk te achten. Vergelijk de uitspraak van 10 januari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:55.”
 

Met de uitspraak van 12 december 2018 lijkt de deur open te staan voor alle burgemeesters om een beleid te voeren dat woningen of lokalen in beginsel worden gesloten bij het aantreffen van een handelshoeveelheid drugs. De Afdeling heeft overwogen:
 

“Gezien de toenemende overlast van drugs in gemeenten, met name in het grensgebied, bestaat er, zoals de rechtbank terecht heeft geoordeeld, geen aanleiding het door de burgemeester gevoerde beleid op dit punt onredelijk te achten.”
 

Er wordt niet (langer) gewezen op de bijzondere positie van de gemeente (Gilze-Rijen in dit geval), maar op de toenemende overlast van drugs in gemeenten. Het feit dat die problematiek zich met name in het grensgebied voordoet, lijkt er niet aan in de weg te staan dat ook andere gemeenten het beleid voeren dat tot voor kort alleen aan de grensgemeenten was voorbehouden.
 

ABRvS 12 december 2018, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RVS:2018:4036

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen