Handhaving openbare orde

Eerder besprak ik de uitspraak van de Afdeling van 12 december 2018 , waarbij ik constateerde dat met die uitspraak de deur leek open te staan voor alle burgemeesters om een beleid te voeren dat woningen of lokalen in beginsel worden gesloten bij het aantreffen van een handelshoeveelheid drugs. De Afdeling heeft in die zaak namelijk overwogen: “Gezien de toenemende overlast van drugs in gemeenten, met name in het grensgebied, bestaat er, zoals de rechtbank terecht heeft geoordeeld, geen aanleiding het door de burgemeester gevoerde beleid op dit punt onredelijk te achten.” In eerdere uitspraken (zie bijvoorbeeld ABRvS 14 november 2018, ECLI:NL:RVS:2018:3663 ) hanteerde de Afdeling nog de overweging: “Er bestaat, gelet op de bijzondere positie die de gemeente Venlo inneemt bij het uitvoeren van de Opiumwet, geen aanleiding het door de burgemeester gevoerde beleid op dit punt onredelijk te achten” Op 27 februari 2019 deed de Afdeling wederom een uitspraak met betre...

De saunaclub in Roermond, waarover ik eerder schreef , dagvaardde de burgemeester en vorderde de deze de feitelijke uitvoering van de sluiting op grond van artikel 13b Opiumwet staakte en gestaakt hield. De club had niet de burgemeester, maar de gemeente moeten dagvaarden en is niet ontvankelijk. In de uitspraak van de rechtbank Limburg van 22 februari 2019 geeft de rechtbank een lesje privaatrecht. De rechtbank legt uit dat, gelet op artikel 1:1 lid 1 BW en 2:5 BW, alleen publieksrechtelijke rechtspersonen dragers van rechten en plichten zijn en niet de tot hen behorende bestuursorganen, zoals de burgemeester. Alleen de rechtspersoon waarvan het bestuursorgaan onderdeel uitmaakt is in het privaatrecht bevoegd om als formele procespartij op te treden. Eén van de uitzonderingen die de Hoge Raad daarop heeft geformuleerd (ECLI:NL:HR:1983:AG4696) is de situatie waarin de wet aan een orgaan, niet zijnde een natuurlijk persoon of rechtspersoon, procesbevoegdheid verleent. ...

Op 8 februari 2019 deed de rechtbank Gelderland uitspaak in een zaak over een door de burgemeester genomen noodbevel. De uitspraak is geanonimiseerd, maar uit de feiten in de zaak wordt snel duidelijk welke kwestie hier aan de orde was. De burgemeester van Nijmegen had naar aanleiding van ernstige bedreigingen aan het adres van Danny M. op grond van artikel 175 van de Gemeentewet bevolen: dat het gezin het pand en het perceel met onmiddellijke ingang moest verlaten en het pand zou sluiten en gesloten zou houden; dat het pand niet betreden mocht worden en zichtbaar afgesloten moest zijn; dat het gezin zich moest onthouden van zichtbaar en kenbaar verblijf in de gemeente. De rechtbank heeft het besluit van de burgemeester getoetst aan de eisen van subsidiariteit en proportionaliteit. Het geven van een noodbevel is pas aan de orde wanneer gewone middelen niet voorhanden of toereikend zijn en de genomen maatregelen mogen niet ingrijpende zijn dan in dit geval ver...