Bevoegdheid 13b Opiumwet maakt burgemeester geen civiel rechtssubject


De saunaclub in Roermond, waarover ik eerder schreef, dagvaardde de burgemeester en vorderde de deze de feitelijke uitvoering van de sluiting op grond van artikel 13b Opiumwet staakte en gestaakt hield. De club had niet de burgemeester, maar de gemeente moeten dagvaarden en is niet ontvankelijk.

In de uitspraak van de rechtbank Limburg van 22 februari 2019 geeft de rechtbank een lesje privaatrecht. De rechtbank legt uit dat, gelet op artikel 1:1 lid 1 BW en 2:5 BW, alleen publieksrechtelijke rechtspersonen dragers van rechten en plichten zijn en niet de tot hen behorende bestuursorganen, zoals de burgemeester. Alleen de rechtspersoon waarvan het bestuursorgaan onderdeel uitmaakt is in het privaatrecht bevoegd om als formele procespartij op te treden.

Eén van de uitzonderingen die de Hoge Raad daarop heeft geformuleerd (ECLI:NL:HR:1983:AG4696) is de situatie waarin de wet aan een orgaan, niet zijnde een natuurlijk persoon of rechtspersoon, procesbevoegdheid verleent.

De saunaclub heeft betoogd dat er sprake is van deze uitzondering, omdat artikel 13b Opiumwet procesbevoegdheid aan de burgemeester geeft. De rechtbank heeft overwogen dat artikel 13b Opiumwet de burgemeester weliswaar de bevoegdheid geeft om een last onder bestuursdwang op te leggen, maar dat uit de jurisprudentie volgt dat het voor het aannemen van procesbevoegdheid onvoldoende is dat een wettelijke bepaling aan een orgaan de bevoegdheid toekent om bepaalde rechtshandelingen te verrichten. Artikel 171 van de Gemeentewet geeft de burgemeester de bevoegdheid om de gemeente in en buiten rechte te vertegenwoordigen, maar op grond van dat artikel kan de burgemeester niet zelfstandig als eiser of gedaagde in een burgerlijk geding optreden.

Recent heeft de Amsterdamse rechtbank vergelijkbaar overwogen in een zaak van een Amsterdammer die voor de rechtbank eiste dat de burgemeester op zou treden tegen de ‘Amsterdamse fietsjungle’ (ECLI:NL:RBAMS:2018:1537).

Rb Limburg 22 februari 2019, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RBLIM:2019:1672

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen