Handhaving openbare orde

In een uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2020 zitten enkele voor de praktijk relevante elementen verstopt. De verzendtheorie krijgt een nieuwe invulling en uiteengezet wordt wanneer een rechtbank zelf in een zaak kan voorzien. Daarnaast schetst de Afdeling nog eens het (volledige) toetsingskader van een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet. De uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2020 ( ECLI:NL:RVS:2020:1682 ) is om drie redenen interessant: 1.      de Afdeling geeft vanaf nu een ruimere uitleg aan de zogenoemde verzendtheorie; 2.      de Afdeling zet het gehele toetsingskader van een sluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet nog eens uiteen (ditmaal anders dan in de overzichtsuitspraak van 28 augustus 2019 met inbegrip van de beoordeling van de bevoegdheid van de burgemeester); 3.      de Afdeling legt uit onder welke omstandigheden de rechtbank zelf in een zaak kan voorzien (en wan...

Door de burgemeester opgelegde gedragsaanwijzingen zijn ten onrechte niet eerst voor een zienswijze aan betrokkenen voorgelegd. Ook vond geen expliciete belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM plaats. Geen redenen voor de voorzieningenrechter om de besluiten te schorsen. De Wet aanpak woonoverlast geldt sinds 1 juli 2017. Toch is een uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 26 juni 2020 pas de tweede gepubliceerde uitspraak over een gedragsaanwijzing op grond van die wet (de eerste gepubliceerde uitspraak is alweer een jaar oud). Dat zegt iets over de mate waarin burgemeesters gebruik maken van de bevoegdheid om op te treden tegen ernstige en herhaaldelijke hinder in en om de woning. De burgemeester van de gemeente De Bilt heeft op 28 mei 2020 gedragsaanwijzingen opgelegd aan de huurder van een woonwagenstandplaats en aan iemand die in een toercaravan op hetzelfde perceel verbleef. Beide bewoners hebben tegen de besluiten van de b...

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...