Gedragsaanwijzingen blijven overeind


Door de burgemeester opgelegde gedragsaanwijzingen zijn ten onrechte niet eerst voor een zienswijze aan betrokkenen voorgelegd. Ook vond geen expliciete belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM plaats. Geen redenen voor de voorzieningenrechter om de besluiten te schorsen.

De Wet aanpak woonoverlast geldt sinds 1 juli 2017. Toch is een uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 26 juni 2020 pas de tweede gepubliceerde uitspraak over een gedragsaanwijzing op grond van die wet (de eerste gepubliceerde uitspraak is alweer een jaar oud). Dat zegt iets over de mate waarin burgemeesters gebruik maken van de bevoegdheid om op te treden tegen ernstige en herhaaldelijke hinder in en om de woning.

De burgemeester van de gemeente De Bilt heeft op 28 mei 2020 gedragsaanwijzingen opgelegd aan de huurder van een woonwagenstandplaats en aan iemand die in een toercaravan op hetzelfde perceel verbleef. Beide bewoners hebben tegen de besluiten van de burgemeester bezwaar gemaakt en een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Ze hebben aangevoerd dat de burgemeester eerst had moeten waarschuwen en om een zienswijze had moeten vragen, dat hij een begunstigingstermijn had moeten geven en dat de gedragsaanwijzingen in strijd zijn met artikel 8 EVRM.

De voorzieningenrechter heeft overwogen dat de burgemeester inderdaad eerst een zienswijze van de bewoners had moeten vragen. Dat is echter geen reden om een voorlopige voorziening te treffen, omdat de bewoners in de bezwaarfase nog tijdens een hoorzitting zullen worden gehoord.

Het geven van een begunstigingstermijn was niet nodig, omdat het hier volgens de voorzieningenrechter ging om een preventieve last onder dwangsom. Het verschil tussen een preventieve last onder dwangsom en een last onder dwangsom die strekt tot het voorkomen van herhaling van een overtreding blijkt onder meer uit een uitspraak van de Afdeling van 25 september 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:3274, r.o. 6.1). In dit geval valt te betogen dat er sprake is van een last onder dwangsom die strekt tot het voorkomen van een herhaling van een overtreding van het in artikel 151d lid 1 van de Gemeentewet bedoelde voorschrift (de woonoverlast en daarmee de overtreding van het APV-artikel werd immers eerder vastgesteld). Aan een last tot voorkoming van herhaling van een overtreding hoeft, zoals blijkt uit de door de rechter genoemde uitspraak van de Afdeling van 9 december 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:3776), ook niet per se een begunstigingstermijn te worden verbonden.

Ten slotte heeft de voorzieningenrechter overwogen dat de gedragsaanwijzingen het ongestoord genot van de woning raken en daarmee inbreuk maken op artikel 8 EVRM. De burgemeester had dus de belangen van de bewoners af moeten zetten tegen het algemene belang bij openbare orde en veiligheid. Dat is gebeurd, maar volgens de voorzieningenrechter ten onrechte niet expliciet in het kader van artikel 8 EVRM. Ook dat is echter geen reden om een voorlopige voorziening te treffen.

Deze uitspraak laat zien dat de burgemeester zich een procedurefout(je) kan veroorloven bij het opleggen van een gedragsaanwijzing. Hierin kan dus geen reden zijn gelegen voor de terughoudendheid van burgemeesters om gebruik te maken van de relatief nieuwe bevoegdheid.

Vz. Rechtbank Midden-Nederland 26 juni 2020, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RBMNE:2020:2376

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen