Botsing van sancties?


De stapeling van een herstelsanctie (woningsluiting) en een bestraffende sanctie (bestuurlijke boete wegens onttrekking aan de woningvoorraad) is mogelijk, omdat beide typen sancties naar doel en strekking verschillen.

Een woning werd op 6 maart 2017 door de burgemeester van Utrecht op grond van artikel 13b van de Opiumwet gesloten, omdat er een hennepkwekerij werd aangetroffen. Enkele weken later, op 28 maart 2017, heeft het college van burgemeester en wethouders een boete opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van de woning aan de bestemming tot bewoning.

De eigenaar van de woning stelt in (hoger) beroep dat deze twee sancties niet samen kunnen gaan. Hij zou dubbel gestraft zijn. De rechtbank, en in navolging de Afdeling, heeft overwogen dat dat niet zo is.

Onder verwijzing naar de wetsgeschiedenis van de Algemene wet bestuursrecht heeft de Afdeling overwogen:

“De bestuurlijke boete is … niet opgelegd met als doel de woning weer toe te voegen aan de woningvoorraad, maar met het doel [appellant] te straffen omdat hij de woning heeft onttrokken aan de woningvoorraad. Het college mocht hierbij van belang achten dat met het opleggen van een bestuurlijke boete een signaal wordt afgegeven dat tegen het onttrekken van een woning zonder vergunning wordt opgetreden. Het doel dat de burgemeester wilde bereiken met de sluiting was het voorkomen dat de woning nog langer zou worden gebruikt ten behoeve van het drugscircuit. De Afdeling ziet geen grond voor het oordeel dat de uitwerking van deze sancties botst en is met de rechtbank van oordeel dat de burgemeester en het college in redelijkheid beide sancties konden opleggen.”

Ook wordt overwogen dat het college bij de beoordeling van de evenredigheid van de opgelegde boete de mogelijke opbrengst van de hennepkwekerij mocht meewegen. Dat levert geen oneigenlijk gebruik van de bevoegdheid van het college op.

ABRvS 3 april 2019, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RVS:2019:1018

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen