Ernstige twijfels over de bevoegdheid van de burgemeester


De eerste (gepubliceerde) uitspraak van een rechter over de Wet aanpak woonoverlast is een feit. Op 1 juli 2019 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over een gedragsaanwijzing die ertoe strekt dat het de eigenaren van een woning (onder meer) niet is toegestaan hun zoon in de woning te laten overnachten of de zoon alleen te laten in de woning. De voorzieningenrechter betwijfelt of de burgemeester in dit geval bevoegd was deze gedragsaanwijzing te geven.

De Wet aanpak woonoverlast (Asowet) is neergelegd in artikel 151d van de Gemeentewet en is op 1 juli 2017 in werking getreden. Het artikel stelt de gemeenteraad in staat om de burgemeester de bevoegdheid te geven mensen die ernstige en herhaaldelijke overlast voor hun woonomgeving veroorzaken een gedragsaanwijzing of een huisverbod op te leggen.

De gemeenteraad van Waalwijk heeft de voornoemde bevoegdheid aan de burgemeester toegekend in artikel 2.77d van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Op 24 mei 2019 heeft de burgemeester van Waalwijk aan de eigenaren van een woning een last onder dwangsom opgelegd die ertoe strekt dat hun zoon niet langer dan twee uur per dag in de woning mag verblijven. Hun zoon mag niet in de woning overnachten of alleen gelaten worden.

De ouders voeren aan dat er geen sprake is van aanhoudende overlast en dat het besluit daaromtrent ook niet voldoende gemotiveerd is. Het besluit zou steunen op incidenten van jaren geleden en vermoedens.

De voorzieningenrechter heeft overwogen dat de burgemeester pas bevoegd is om op grond van de APV een last onder dwangsom op te leggen als gebleken is van ernstige en herhaaldelijke hinder. Dat begrip is in de Beleidsregels woonoverlast 2019 van de gemeente Waalwijk gedefinieerd.

De voorzieningenrechter stelt dat niet is gebleken van ernstige en herhaaldelijke hinder voor omwonenden die wordt veroorzaakt door gedragingen van de zoon in de vorm van brandstichting en geluidsoverlast. Er is geen aanwijzing van betrokkenheid van de zoon bij een brandstichting in 2015, er was één melding van geluidsoverlast in 2017 en uit een bestuurlijke rapportage uit mei 2019 wordt niet duidelijk wie die heeft opgesteld en waar deze op gebaseerd is.

De voorzieningenrechter heeft, m.i. op grond van het voorgaande terecht, dan ook ernstige twijfels over de bevoegdheid van de burgemeester om in dit geval een last onder dwangsom op te leggen. Het besluit wordt geschorst.

Rb Zeeland-West-Brabant 1 juli 2019, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RBZWB:2019:3010

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen