Cameratoezicht en privacy


Op 21 februari 2018 deed de Afdeling een uitspraak over een handhavingsverzoek strekkende tot de verwijdering van beveiligingscamera’s wegens overtreding van de privacywetgeving (ECLI:NL:RVS:2018:590). De Afdeling heeft overwogen dat het feit dat de verzoekster de beveiligingscamera’s regelmatig passeert ontoereikend is voor het oordeel dat zij als belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Awb moet worden gekwalificeerd. Ik sprak in een nieuwsbriefartikel de verwachting uit dat appellanten die zich verzetten tegen de plaatsing van camera’s in de eigen straat, of daar een handhavingsverzoek tegen richten, met (meer) succes rechtsmiddelen kunnen inzetten tegen camera’s in de openbare ruimte.

Op 1 november 2018 publiceerde de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) een beslissing op bezwaar die ziet op deze situatie. Omwonenden van een bedrijf hadden bij de AP een handhavingsverzoek ingediend ten aanzien van twee beveiligingscamera’s die het bedrijf op de openbare weg had gericht. De AP heeft de omwonenden inderdaad als belanghebbenden in de zin van de Awb gekwalificeerd. Daarbij wordt van belang geacht dat zij naast en tegenover het gebied wonen waarin camera’s zijn geplaatst en dat zij gerechtigde zijn ten aanzien van onroerend goed in dat gebied. Voor de toegang tot hun woning zijn zij hoofdzakelijk aangewezen op het deel van de openbare weg waar de camera’s op gericht zijn. Anders dan in de uitspraak van 21 februari 2018, die de AP aanhaalt, is hier volgens de AP sprake van een individueel belang bij het handhavingsverzoek. Het heeft de omwonenden in bezwaar echter niet geholpen. De AP heeft de bezwaren ongegrond verklaard, omdat de eigenaar van de bedrijfspanden zich volgens de AP kan beroepen op een gerechtvaardigd belang, namelijk de bescherming van eigendommen. De omwonenden hebben beroep ingesteld, dus deze zaak wordt vervolgd.

Tegen deze achtergrond valt overigens te betogen dat er voor door de burgemeester ingesteld cameratoezicht in de openbare ruimte per definitie een belang zal zijn dat een inbreuk op de privacy van omwonenden kan rechtvaardigen.




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen