Sluitingsbevelen


Op 14 november 2018 deed de Afdeling twee relevante uitspraken over sluitingsbevelen.

De eerste uitspraak (ECLI:NL:RVS:2018:3699) heeft betrekking op de spoedsluiting van een avondwinkel door de burgemeester van Rotterdam. Aanleiding voor de sluiting was een geweldsincident waarbij slag- en vuurwapens werden gebruikt. Door de burgemeester werd een spoedsluiting bevolen op grond van artikel 2.35 van de APV. De appellant meent dat dat niet kon, omdat dit artikel niet ziet op de bevoegdheid tot ingrijpen bij acute en concrete dreiging voor de openbare orde en gezondheid. De Afdeling heeft overwogen dat dat klopt, maar dat de burgemeester te kennen heeft gegeven dat hij op grond van artikel 174, tweede lid van de Gemeentewet geen ander besluit zou hebben genomen. Omdat er voldoende reden was om op die grondslag tot een spoedsluiting over te gaan laat de Afdeling de rechtsgevolgen van het besluit in stand.

De tweede uitspraak (ECLI:NL:RVS:2018:3706) gaat over de sluiting van een horeca-inrichting door de burgemeester van Den Haag. In deze uitspraak bevestigt de Afdeling de uitspraak van de rechtbank, die tot het oordeel was dat de burgemeester gezien de hoeveelheid aangetroffen (hard)drugs en toebehoren die duiden op de verkoop, aflevering of verstrekking daarvan tot sluiting van de horeca-inrichting over kon gaan. Interessant is de overweging ten overvloede van de Afdeling (r.o. 5) waarin ten aanzien van de stelling van de horecaondernemer dat hij nu als drugsdealer gezien zal worden geoordeeld wordt dat de burgemeester het bedrijf voor een langere periode gesloten zou hebben als hij ervan uitgegaan was dat personeel van het bedrijf betrokken was bij de handel in de aangetroffen drugs. Hieruit wordt nog eens duidelijk dat voor de sluiting van een horecagelegenheid wegens drugshandel, geen betrokkenheid van de uitbater of diens personeel vereist is. Dat de sluitingsduur afhankelijk gesteld kan worden van die betrokkenheid doet wel de vraag rijzen of de betrokkenheid van invloed is op “de loop” naar het drugspand in kwestie. De verlengde sluitingsduur lijkt in zo’n geval met name punitief van aard.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen