Ontruiming woonwagenstandplaatsen


Landelijk is het er nodige te doen geweest over door gemeenten gehanteerd uitsterfbeleid ten aanzien van woonwagenstandplaatsen. Waarschijnlijk mede in reactie daarop heeft de gemeente Mill en Sint Hubert een Beleidskader gemeentelijke woonwagen- en standplaatsenbeleid opgesteld.  Vooruitlopend op dat beleid werden percelen van de gemeente in gebruik genomen om een standplaats veilig te stellen. Dit terwijl er voor deze locatie al een belangstellendenregister bestond.

De gemeente Mill en Sint Hubert heeft hierop in kort geding bij de rechtbank Oost-Brabant – kort gezegd - de ontruiming van woonwagenstandplaatsen gevorderd. Aan die vordering had de gemeente ten grondslag gelegd dat de bewoners zonder recht of titel verbleven op percelen van de gemeente. Dat is onrechtmatig. Daarnaast zijn de percelen ongeschikt voor het plaatsen van caravans en ervaren omwonenden hiervan overlast.

De gemeente was ook een bestuursrechtelijk handhavingstraject gestart. Tijdens de zitting bij de civiele kortgedingrechter werd duidelijk dat de voorlopige voorziening van de bewoners strekkende tot de schorsing van een in dat kader genomen last onder bestuursdwang werd afgewezen. De gemeente kon dus tot ontruiming overgaan op grond van de last onder bestuursdwang. Gelet hierop zag de kortgedingrechter geen spoedeisend juridisch te respecteren belang bij de gevraagde voorzieningen. De vorderingen van de gemeente werden afgewezen.

Waar de gemeente eigenaar is van percelen, waar tevens een overtreding plaatsvindt waartegen bestuursrechtelijk kan worden opgetreden, is het om meerdere redenen aan te raden om in eerste instantie de bestuursrechtelijke weg te volgen. Er geldt een beginselplicht tot handhaving en kosten van bestuursdwang kunnen op de overtreders verhaald worden. Wanneer al een bestuursrechtelijk traject is ingezet kan zekerheidshalve, zoals in deze zaak, een civielrechtelijke vordering ingesteld worden. Is het bestuursrechtelijke traject succesvol, dan ontbreekt echter het belang bij een dergelijke vordering.

Rb Oost-Brabant 26 november 2018, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RBOBR:2018:5854

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Huisverbod in het belang van de kinderen

De burgemeester mag bij het opleggen van een huisverbod aan het belang van de kinderen een zwaar gewicht toekennen. Uit een uitspraak van de Afdeling van 9 januari 2019 blijkt dat wanneer niet duidelijk is van wie van de echtelieden het gevaar uitgaat, de burgemeester met het oog op het belang van de kinderen mag bepalen aan wie het huisverbod wordt opgelegd. De Afdeling heeft in huisverbodzaken al vaker overwogen dat aan het belang van kinderen een zwaar gewicht toegekend mag worden (zie bijvoorbeeld ABRvS 17 februari 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL4143 , r.o. 2.6.1). De Afdeling heeft echter ook al vaker overwogen dat de burgemeester niet bevoegd is een huisverbod op te leggen aan één van de echtelieden als onduidelijk is van wie het gevaar uitgaat (zie bijvoorbeeld ABRvS 8 februari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV3218 , r.o. 2.5.1). In de zaak die ten grondslag lag aan de uitspraak van 9 januari 2019 was het de burgemeester van Schiedam niet duidelijk van wie van de echtgenote...
Meer lezen

Woningsluiting onevenredig vanwege maatregelen corona?

Een woningsluiting op grond van artikel 13b van de Opiumwet kan wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn. In een uitspraak van 27 maart 2020 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland de naar aanleiding van het corona virus getroffen maatregelen samen met de slechte gezondheid van een overtreder als bijzondere omstandigheden beschouwd die de burgemeester in zijn beoordeling moest betrekken. De burgemeester van de gemeente Heumen heeft op 3 maart 2020 besloten een erf met de opstallen, inclusief woningen voor de duur van 1 jaar te sluiten. Dit vanwege het aantreffen van een productielocatie van synthetische drugs en een hennepkwekerij. De bewoners van meerdere woningen op het perceel maken bezwaar en dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in. Een van de bezwaren die aangevoerd worden is dat sluiting van het hele perceel, inclusief de woningen, onevenredig is in verhouding tot het met de beleidsregel te dienen doel. Volgens de verzoekers had de...
Meer lezen

Burgemeesters en bijtincidenten

In twee recente uitspraken over maatregelen van burgemeesters naar aanleiding van bijtincidenten komt de reikwijdte van de lichte bevelsbevoegdheid van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet in dat kader aan de orde. Een hond in Den Haag beet in de periode tussen 2015 en 2018 ten minste zes andere honden en twee personen. De burgemeester van Den Haag heeft daarop op 1 maart 2019 een bevel gegeven op grond van artikel 172 lid 3 van de Gemeentewet (Gemw) tot de blijvende inbeslagname van de hond. De burgemeester heeft daarbij aangegeven de hond te willen overdragen aan een andere eigenaar en als dat niet mogelijk blijkt de hond te willen doden. De rechtbank heeft overwogen dat de laatstgenoemde inbreuken een meer specifieke grondslag eisen dan artikel 172 lid 3 Gemw. De burgemeester mocht de hond in beslag nemen, maar dat mocht niet blijvend en van overdracht of euthanasie kon geen sprake zijn. De Afdeling volgt in een uitspraak van 20 mei 2020 dit oordeel van de rechtbank en heef...
Meer lezen